Виталий Константинович Цвирко
Артыкул У.І. Пракапцова

        Імя мастака Віталя Канстанцінавіча Цвіркі займае асобае месца ў летапісе беларускага выяўленчага мастацтва. Яго мастакоўская творчая спадчына вядома далёка за межамі Беларусі і належыць ужо гісторыі XX стагодцзя. Аўтару аднолькава лёгка былі падуладны як жанравая разнастайнасць—пейзаж, нацюрморт, тэматычная карціна, партрэт, так і розныятэхнікі выканання— алейны жывапіс, тэмпера, акварэль, якімі мастак валодаў віртуозна. I, бадай, гэта першае і найболып поўнае выданне пра масгака, дзе В. Цвірка прадстаўлены ў некалькіх іпастасях і — дагэтуль шырокаму колу аматараў мастацтва і спецыялістаў ён вядомы пераважна як майсгар пейзажа і нацюрморта.
         На пачатку 1960-ых гадоў В. Цвірка ўносіць у беларускі пейзажны жывапіс сваю эстэтыку, вызначальнай рысай якой было арганічнае спалучэнне панарамнасці кампазіцыі, эпічнасці пейзажа са свабоднай жывапіснай манерай і тонкай каларыстычнай палітрай.
         3 цягам часу жывапісная манера мастака становіцца болын раскаванай і даводзіцца аўтарам да дасканаласці, што не магло не аказваць уплыву як на творчасць асобных беларускіх мастакоў, так і на асноўныя тэндэнцыі развіцця беларускага жывапісу апошніх трох дзесяцігоддзяў XX стагодцзя. Ні адна рэспубліканская ці ўсесаюзная (падчас СССР) высгаўка не абыходзілася без твораў В. Цвіркі, яны былі знакавымі палотнамі, камертонам экспазіцыі, надавалі паэтычнасць вобразу беларускай прыроды.
         В. Цвірка быў надзелены ад Бога унікальным талентам мастака-каларыста. У кожнай сваёй рабоце ён паўстае тонкім лірыкам, а за знешняй лёгкасцю аўтарскага выканання, якая стала магчымай дзякуючы вялікай напружанасці працы на пленэрах і ў майстэрні, стаіць талент мастака.
         В. Цвірка быў асобай вельмі пладавітай, увесь свой час аддаваў мастацтву, дзе б ні знаходзіўся. Масгаком было створана шмат твораў, многія з якіх разышліся па свеце ці былі страчаны падчас розных катаклізмаў лёсу мастака. Тое, што захавалася ў сям’і мастака, музейных і прыватных калекцыях на Беларусі, безумоўна, бясцэнны скарб.
         Феномен таленту В. Цвіркі дагэтуль не ацэнены належным чынам, нягледзячы на шматлікія мастацгвазнаўчыя артыкулы і навуковыя манаграфіі, прысвечаныя мастаку. Відаць, трэба час, каб на яго адпегласці разгледзець і па-сапраўднаму адцаць належнае Майстру, які сваім талентам апярэдзіў час. Нягледзячы на тое, што В. Цвіркі няма з намі, яго творы нібыта створаны Сёння. I заўжды яны будуць успрымацца сучаснымі і здзіўляць яшчэ не адно пакаленне прыхільнікаў яго ўнікальнага таленту.
        
         У.І. Пракапцоў,
         дырэктар Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь, кандыдадат мастацтвазнаўства
атэістычнай